بررسی اثربخشی روش های برجسته سازی چهره بر تماس چشمی کودکان درخودمانده

توضیحات

           بررسی اثربخشی روش های برجسته سازی چهره بر تماس چشمی کودکان درخودمانده                                                                                                                                                                                                                      فهرست مطالب
فصل اول:چهارچوب پژوهش    3
مقدمه    1
بیان مسأله    2
ضرورت واهمیت پژوهش    5
هدف پژوهش    6
فرضیه پژوهش    6
تعریف نظری وعملیاتی مفاهیم اختصاصی پژوهش    6
فصل دوم:پیشینه ی پژوهش    9
مقدمه    10
تماس چشمی وپردازش چهره    12
تماس چشمی و پردازش هیجانی    15
مبانی نظری وعصب شناختی درباره تماس چشمی    17
روشهای مداخله در تماس چشمی    18
فصل سوم: روش پژوهش    20
روش پژوهش    21
جامعه آماری    21
نمونه و روش نمونه گیری    21
ابزار پژوهش    22
پرسشنامه ارتباط اجتماعی (SCQ)    22
مقیاس درجه بندی درخودماندگی کودکی(CARS):    23
روش گردآوری اطلاعات    24
روش تجزیه وتحلیل داده ها    25
فصل چهارم :یافته ها    26
مقدمه..................................................................................................................................    .........................................................27
آزمودنی اول................................................................................................................................................................................27
برنامه آموزشی............................................................................................................................................................................29
آزمودنی دوم................................................................................................................................................................................34
آزمودنی سوم..............................................................................................................................................................................40
آزمودنی چهارم...........................................................................................................................................................................46
آزمودنی پنجم............................................................................................................................................................................52
فصل پنجم:بحث و نتیجه گیری    58
مقدمه    59
محدودیتها    61
پیشنهادها    62
منابع    63
پیوست    68

فهرست جداول

جدول(4-1) : پنج جلسه ثبت داده های رفتاری تماس چشمی درمرحله خط پایه    28
جدول(4-2) : پنج جلسه ارزیابی رفتار تماس چشمی بعد از هرپنج جلسه    30
جدول (4-3): پنج جلسه ثبت داده های رفتار تماس چشمی درمرحله پیگیری    32
جدول(4-4) : پنج جلسه ثبت داده های رفتاری تماس چشمی در مرحله خط پایه    34
جدول(4-5) : پنج جلسه ارزیابی رفتار تماس چشمی بعد از هر پنج جلسه    36
جدول (4-6): پنج جلسه ثبت داده های رفتار تماس چشمی در مرحله پیگیری    38
جدول(4-7) : پنج جلسه ثبت داده های رفتاری تماس چشمی درمرحله خط پایه    40
جدول(4-8) : پنج جلسه ارزیابی رفتار تماس چشمی بعد از هرپنج جلسه    42
جدول (4-9): پنج جلسه ثبت داده های رفتار تماس چشمی درمرحله پیگیری    44
جدول(4-10) : پنج جلسه ثبت داده های رفتارتماس چشمی در مرحله خط پایه    46
جدول(4-11) : پنج جلسه ارزیابی رفتار تماس چشمی بعد از هرپنج جلسه    48
جدول (4-12): پنج جلسه ثبت داده های رفتار تماس چشمی در مرحله پیگیری    50
جدول(4-13) : پنج جلسه ثبت داده های رفتاری تماس چشمی درمرحله خط پایه    52
جدول(4-14) : پنج جلسه ارزیابی رفتار تماس چشمی بعد از هر پنج جلسه    54
جدول(4-15): پنج جلسه ثبت داده های رفتار تماس چشمی درمرحله پیگیری    56

فهرست نمودارها

نمودار (4-1) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه خط پایه    29
نمودار (4-2) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه ارزیابی    31
نمودار (4-3) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه پیگیری    33
نمودار (4-4) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه خط پایه    35
نمودار (4-5) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه ارزیابی    37
نمودار (4-6) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه پیگیری    39
نمودار (4-7) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه خط پایه    41
نمودار (4-8) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه ارزیابی    43
نمودار (4-9) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه پیگیری    45
نمودار (4-10) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه خط پایه    47
نمودار (4-11) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه ارزیابی    49
نمودار (4-12) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه پیگیری    51
نمودار (4-13) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه خط پایه    53
نمودار (4-14) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه ارزیابی    55
نمودار (4-15) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه پیگیری    57

فصل اول
چهارچوب پژوهش
فصل اول:  چهارچوب پژوهش

مقدمه
اختلال درخودماندگی (اتیسم ) یک اختلال رشدی- عصبی ویژه با هزینه های گزاف برای جامعه و همچنین بیماران و خانواده های آنهاست . اغلب این افراد آسیبهای مادام العمر در عملکرد اجتماعی و زبان دارند و فقط درصد اندکی از این افراد توانایی زندگی و کار به طور مستقل را دارند)وبستر ،پاتر ،2008).
تماس چشمی یک عامل اساسی برای ارتباط اجتماعی مناسب بین افراد است. ما از کودکی یاد گرفته ایم زمان محاوره و ارتباط با دیگران جهت نشان دادن مشارکت در گفتگو به چشمان فرد نگاه کنیم(بهار و همکاران ،2010به نقل از رامشینی،1390). بنابراین رفتار تماس چشمی می تواند یک مدل بسیار خوب برای بررسی مکانیزم های اصلی و رشد ارتباط و تعامل اجتماعی در کودکان عادی و درخودمانده باشد (سنجو ، 2009). بر اساس پژوهش های عصب شناختی الگوی غیر عادی تماس چشمی در افراد درخودمانده می تواند با مشکلاتشان در پردازش انواع دیگر اطلاعات اجتماعی همچون هویت و شخصیت ارتباط داشته باشد . برای نمونه چندین پژوهش گزارش دادند که فعالیت ضعیف شکنج مخروطی در طول پردازش چهره در افراد درخودمانده می تواند تا حدی به کاهش خودبخودی تمرکز چشم ها نسبت داده شود ( دالتن ، ناکویز ، الکساندر ، داویدسون ،2007) و عدم تمرکز صحیح چشم ها در افراد درخودمانده نتیجه سطح غیر عادی فعالیت شکنج مخروطی می باشد ( هادجی ، جوزف ، اسنایدر ، فلاسبرگ ،2007).   
پردازش تماس چشمی به طور بالقوه یک سیستم ایده آل برای مطالعه مبانی عصبی ، شناختی و رشدی ارتباط و تعامل اجتماعی نابهنجار در افراد در خودمانده می باشد ، به همین دلیل است که الگوی غیرعادی نگاه کردن متقابل و تماس چشمی در میان افراد با اختلال درخودماندگی به عنوان یک آسیب کیفی در تعامل اجتماعی محسوب می گردد( سنجو 2009).
در نتیجه تمرکزهای خودبخودی بر چشم ها در برقراری تماس چشمی حیاتی و مهم است و این اطلاعات به طور قوی ارتباط بین توانایی برقراری تماس چشمی و پردازش اطلاعات اجتماعی دیگر را مطرح کردند، بنابراین پردازش تماس چشمی غیرعادی ممکن است در رفتار پیگیری چشمی غیرعادی که به صورت رایج در افراد با درخودماندگی مشاهده می شود مؤثر  باشد(پترسون ، اسلاگتر ،2009).
با توجه به اینکه توانایی برقراری تماس چشمی و پردازش چهره برای رشد اجتماعی افراد و بخصوص افراد درخودمانده حیاتی و مهم است(گریس ، هالیت ، فارونی، بارون کوهن،بولتن ،جانسون ،2005) و کانال ارتباطی مهمی در زمینه تبادل هیجانها و دیگر حالتهای روانی انسان به شمار می رود بنابراین در این پژوهش برای اولین بار به بررسی تاثیر روش های برجسته سازی چهره  بر افزایش تماس چشمی کودکان درخودمانده می پردازیم .