هر
چند وجود قانون کیفری برای تشخیص هنجارها و رفتار در جامعه ضرورت دارد؛
اما برای ایجاد جامعه قانونمند تنها ازسازوکار جرم انگاری متعدد نمی توان
بهره جست؛زیرا هر قانون کیفری قطع نظر از توالی فاسد آن ،موجب تحدید و
تضییع آزادیهای افراد و توسع بخشی به حوزه اقتدار و کنترل و حاکمیت دولت می
گردد . افراط در جرم انگاری در کشور ما باعث بحران
قوانین کیفری
شده است . باید در نظر داشت که بحران به معنای ایجاد تنگنا و گسست و شکاف
در یک سیستم است، بگونه ای که حرکت ان سیستم متوقف یا دچار تزلزل گردد یا
از حالت عادی خارج گردد. بحران مزبور تحقق و ظیفه اساسی نظام عدالت کیفری
را که همان تضمین حقوق شهروندان و اجرای عدالت کیفری است را مشکل مواجه
کرده است . علی ای حال قانونگذار ایران ، بدون توجه به تعاقب فاسد جرم
انگاری متوالی و مکرر به طور مستمر به حجم
تورم دامن زده است . راقم این سطور ضمن طرح موضوع
تورم
کیفری بعنوان یک چالش در نظام حقوقی ایران ، به عوامل ایجاد کننده این
پدیده و آثار آن و همچنین به راه های برون رفت از بحران مزبور در پناه جرم
شناسی و جنبش جرم زدایی و با عنایت به وجدان جمعی و روح و رویه حاکم جامعه
ایران پرداخته است.